متولد ماه مهر

دارم دنبال کار جدید میگردم و از همیشه خوشحالترم. بعد از سالها بالاخره رسیدم. بالاخره شد....

الان؟ سیل چیزایی داره منو می بره که زیرسیبیلی رد کردم.میدونی دارم از چی حرف میزنم؟ از جزئیاتی که نادیده میگیریم و بعد متوجه میشیم نشانه بودن.  عقوبت آدمی که نشانه ها رو نادیده بگیره، سخت و شدید خواهد بود. بخوانید...

ساعت از ۳ نیمه شب گذشته و نتونستم بخوابم.مثل کودکی که در برابر خوابیدن مقاومت میکنه، در عین حال که از خستگی پلکهام داره می افته، نمیخوام بخوابم. شب قشنگیه؛ میخوام تا صبح بیدار بمونم. بخوانید...

گل و هدیه های روز مهندس یکجا با یه جمله ی به زعم خودم "ملیح" استاتوس کردم. بعد با خودم فکر کردم من که در ذهنم این رفتارها رو در دیگران شماتت میکردم و نکوهیده و مذموم میدونستم چرا پس...؟! با خودم بخوام روراست باشم دیشب تا حالا کلی فکر کردم این نشانه ی چه عقده ای در من بوده که عیان شده؟ درمانش چیه؟ راه حل ... اینکه بگم دیگه مراقبم چنین کاری نکنم قطعا درمان نیست؛ مسکن و راه حل موقت هست. بخوانید...

میدونی فلانی من هیچ وقت یادم نمیره که تو رو دارم تو هم منو یادت نمیره اما دلتنگیم برای تو رو آدمهایی پر میکنن که ناخن شصت پات هم نیستن. این بده. بخوانید...

یه روزهایی از زندگی هست که مثل داغ یاد همه می مونه. هم اونی که خودش خطا کرده و هم کسی که خطا رو دیده....

عزیزدلم ذهن، ما رو درباره چیزهایی که نداریم فریب میده و اهمیت اونها رو برای ما صدچندان نشون میده درحالی که واقعیت نداره. همیشه دقت کن ارزش داشته هات رو به دلیل در دسترس بودن ناچیز و کم نبینی. ابزارهای باارزش تو برای خوب زیستن همین داشته ها هستن و فقط انسانی که فاقد تعقل و منطق باشه بجای بهره مندی از داشته هاش در مسیر رشد؛ به ابزارهای دیگران غبطه میخوره که این کار به تنهایی فلج کننده ترین انتخاب هست. بخوانید...

من یه ایراد بزرگ دارم؛ از آدمها دیر ناامید میشم. به امید برطرف شدن همه ی ایرادهای بزرگ اینجانب...

امیرحافظمدوست دارم به غمت در روزهایی که حالی شبیه حال من رو داشتی احترام بگزارم اما شوربختانه باید بگم روزگار خلاف مسیر غمهای ما پیش میره و هیچ جای خالی ای تا ابد خالی نمی مونه.  میوه ی دلم! به چشم دیدم روزگار رد زخم رو طلااندود میکنه و همیشه فرصت شیرین تری در راهه. پسرم؛ صبح های شیرین غمِ شب های تار رو محو میکنه؛ فقط کافیه چشم اندازی باشه که بهش نگاه کنی و دمادم زل نزنی به تاریکی... بخوانید...

دیشب خواسته از پشت میزش بلند بشه که قلبش گرفته و افتاده زمین. بعدش چه شد؟ بعدی وجود نداشت. امروز رفتیم به خاک سپردیمش و به همین سادگی یکی از عزیزترین دوستانم دیگر جسم مادی ندارد. احساس میکنم بدنم حجم وسیعی از دلتنگی را در خودش جا داده و پوستم برای زندانی کردن این حجم دلتنگی نازک است. چیزی گلویم را زخم کرده؛ چیزی از جنس نبودنش... بخوانید...

چرا منتظرم حالم رو بپرسی؟ شاید چون رفاقت حرمت داره و تو هنوز در شمار رفقایی برای من. چرا من حالت رو نمی پرسم؟ چون جون طرد شدن ندارم...تو همان لبخندی بر لبانم....

دیشب پشت تلفن کلی داد زد. بعدش تماس تصویری گرفتم دیدم سخته برام نگاهش کنم چون ازش دلخور بودم. دیدن؛ دل میخواد....

هر پایان تلخی ارزش جشن گرفتن داره؛ چون تموم شده. بلوغ همیشه درد داره عزیزم...

من ازش جدا شدم و در آینه زیباترم. احساس قدرت میکنم. دیگه هرروز ندارمش اما هنوز خوبم و این خیلی زیباست...

سلام بابا تولدت مبارک خواستم بدونی خیلی دوستت دارم...

گفتم مامانم اگر بود جنازه ی منم روی دوش فلانی نمیگذاشت؛ اما بالاخره که چی! یه جوری باهاش کنار میام... گفت برای خودت مادری کن، بهش بگو نه. منصوره جانم تو مادرمی بعد از مادرم؛ تو پدرمی بعد از پدرم تو امیدمی وقت ناامیدی...

زندگی با دستگاه اکسیژن سخت بود اما نه به اندازه زندگی بی شما غیبتتون در حافظه و قلبم غیرموجه ثبت شده...

هرچیزی که با فرکانس خودمو راه تازهو جریان تازه زندگیمهمخوانی نداره رو رها میکنم. اشا...

تو اهل قبیله ی منی. با تو چندصدهزار نفرم....

اینکه بلد باشی به قضایا از منظر کلان نگاه کنی و جزئیات غرقت نکنه اهمیت داره. من بلد نیستم اما دارم تمرین میکنم یاد بگیرم....