سعدیا دور نیک نامی رفت*

حالا که نیستی دارم فکر میکنم از وقتی آمدی در دلم یک "تو"بود و اندکی "من" .
حالا این "من" لنگه کفشی شده که بی جفتش به کارم نمی آید؛ دیگر نمی آید!