برآ ای آفتاب صبح امید*

زندگی انقدر ادامه پیدا میکنه که کابوس های ما واقعی بشه در حالی که دیگه نمی ترسیم و خمیازه میکشیم که فقط همین؟! این که تحملش سخت نبود! دیگه چی؟!

*حافظ