استیکرها شکل تصویری و مختصر ارتباط است؛ جای لحن در شکل نوشتاری کلام خالی بود و با صورتک احساس حین نوشتن پیام را منتقل میکنیم؛ مثلا خشم یا شرم. ولی استیکر بین ما مروج روابط شلخته شده یا ما را به این شلختگی ارتباطی کشانده. من در پیامک برای دوستم هرگز نمینوشتم فردا راس ساعت میرسم قلب بوس خوب بخوابی اما...

به اختلاف قیمت مرغ ارگانیک با مرغ معمولی نگاه میکردم و در تردید بودم از کدام خرید کنم. پیامک رسید فلانی به رحمت خدا رفت. اول مطمئن شدم ارگانیک بخرم حالا گران تر باشد اما بیشتر زنده می مانیم. پیامک دوم رسید: فاطمه صبح نفس کم آورد رسوندنش بیمارستان تموم کرد. به آقایی که مرغ ها را پاک میکرد گفتم ارگانی...

یادم نیست کجا خواندم: شیرجه های نزده کوفتگی های شدیدی به جا میگذارند. یک ماه اخیرِ خودم را که مرور میکنم می بینم خوش گذران تر و بی خیال تر شده ام . فرصت ها را پس نمیزنم و کارهایم را کمتر به بعد موکول میکنم. تمام اینها یعنی نرم نرمک دانسته ام زندگی امروز است و فردا را به هیچ کس قول نداده اند. *عنوان ...

سر صبح قبل از طلوع یک مرد از ماشین هلش داد بیرون. زن با مانتویی که از بین دکمه های نبسته اش بدن عریانش پیدا بود خوابید کف پیاده رو. کلاس داشتم اما ایستادم گفتم خانوم! چند بار صدا زدم برگشت گفت با منی؟ به من گفتی خانوم... گشت پلیس رد میشد.ایستاد گفت خانوم کنار این نمون؛ زن سالمی نیست هر روز می ندازنش...

برخورد پرسنل و کادر درمانی مراکز تامین اجتماعی گاها ایجاب میکنه یادآور بشیم رایگان بودن خدماتشون به این دلیل هست که پیش تر هزینه ها رو دریافت کردن و در مرکز خیریه مشغول به کار نیستن مراجعین و بیماران هم مددجو نیستن!

روی یک تکه کاغذ بخشی از روحتان را بچکانید به اندازه جمله ای ساده یا بیتی شعر بعد در جیب یا کیفش گذارید. می بیند لبخند میزند حالش خوش میشود. *عنوان از سعدی

از بیراهه رفتیم. صخره ها و تخته سنگ ها شیب تندی داشت و موبایل از یک جایی به بعد آنتن نداشت. دوتایی تنها بودیم.راه صعب العبور بود و ما تجهیزات حرفه ای همراه نداشتیم. نه میشد برگردیم نه میشد برویم. راه را که پیدا کردیم دوست گفت خدایا شکرت زمین زیر پامون صافه سفته و بغض کردیم.

امروز در پس کوچه های دزاشیب قدم میزدم خانه آقا جلال آل احمد و سیمین خانوم دانشور را دیدم. سر در خانه تابلویی نبود ولی پنجره های بی پرده و دوربین های بالای درها داد میزد خانه به شکل زمختی نگهبانی میشود.

فوتبال تماشا میکنه و وسط بازی یه کلوزآپ از زیدان می بینه. میگه کچل دوست داشتنی! علاقه و ارادت فقدان رو تبدیل به جذابیت و زیبایی میکنه.

چهارساله به مو رسیده و پاره نشده. وقتی می افتم رو دور خستگی و غر زدن منو میشنوی و وقتی تو میگی راهی نداریم منم که یادآوری میکنم اسمش قهر نیست اما مدتی دور از هم هوا بخوریم! چهار سال شده که یاد گرفتیم حال خوش هم باشیم. امشب که پرسیدی حالت با من چه طوره دیدم خوبِ با تو بودنم .

داشت سوار ماشین میشد یکباره چشمش خورد به گوشه سپر. گفت: شکسته، چرا عوضش نکردی؟ گفتم خیلی معلوم نیست.جواب داد: معلومه؛ تو چشمت عادت کرده.

هلیا ! پدرت به من گفت وقتی منتظر بوده تو رو برای اولین بار ببینه دکتر بهش گفته قلبت دیگه نمی تپه.من نمیدونستم به پدری که بچه ش رو لحظه تولد از دست میده چه طور میشه دلداری داد. مامانت مدام دستش رو میذاره جای لگدهای پاهای کوچولوی تو و اشک می ریزه. شاید تو بتونی از راه دور آرومش کنی.

حداقل هفته ای یکی دو روز کوله تون بندازید رو دوشتون برید کوه! کوه مرکز بازیافت و تبدیل احساسات و قوای انسانی هست و خستگی و حال بدتون رو به انرژی و حال خوش تبدیل میکنه. در راه برگشت عصاتون که به سنگ ها میخوره یه جنگاور تازه نفس هستید که برای ادامه زندگی آماده ست.

عکسهای حافظه گوشی سهوا پاک شد! از عصر گیجم؛ انگار شناسنامه و کارت ملی م رو گم کردم. برای اثبات هویتم به حافظه بصریم نیاز داشتم. حافظه ای که بشه شبیه یک سند مالکیت به دیگران و خودم یادآوری کنم.

به امید و مریم گفتم بیاید عکس سه نفره بگیریم. دوتاشون که هستن انگار چند قاره به وسعت جهان من اضافه میشه.

من به جای تلاش برای حل اختلافاتمون، حومه شهر گلخونه خیار درختی راه اندازی میکردم، موفق تر بودم. نه اینکه از تو ناامید شده باشم، نه! اما متوجه شدم حل کردن بعضی اختلافات مثل حل کردن سنگ ریزه در لیوان چای هست!

اینکه هرکس بی توجهی میکنه و رفتار تحقیرآمیز داره برای تو ایجاد جذابیت میکنه رفتار سالمی نیست اما سکوت میکنم چون میدونم میخوای به من بگی این شکوه عشق هست و من توان درک چنین شکوهی رو ندارم.

میتونید برید به آدرس futureme.org و برای آینده خودتون نامه ای بنویسید تا در تاریخ مشخصی برای شما ایمیل کنن.پنج سال بعد وقتی ایمیلتون رو چک میکنید و نسکافه میخورید پیامی از گذشته خودتون به دستتون میرسه! جذاب نیست؟!

فکر میکنم وقتی عصبانی میشیم و خشم بروز پیدا میکنه دلیل بر این هست که حجم ورودی های منفی روان از ظرفیت داخلی روحمون بیشتره! احتمالا باید ورودی خاصی رو محدود کنیم یا ظرفیت بالا ببریم یا هردو!

در ۲۶ سالگی بالاخره پیام شعر فوق را دریافتم؛ به حسن و عیبت اشراف داشته باش تا با شنیدنش از دیگران از خود بی خود نشوی.