خوب بود اگر ما آدمها همون قدر که به لباسمون اهمیت میدادیم؛ به رفتارمون هم...

اونهایی که بزرگتر خوب دارن دارای یک ستاره طلایی هستن اما حدالمقدور اختلافات رو دو نفری بین خودتون حل کنید نه با حضور سایر دوستان و اقوام! اگر جدا بشید رازهای زیبا و غمگینتون باید مال خودتون بمونه نه نقل مجلس دیگران؛اگر هم با هم موندید زخم های مشترک که دوتایی مدارا و صبوری کردید تا ترمیم بشه شما رو ن...

به مرحله ی جدیدی از پالایش ذهنی وارد شدم. کنترل افکار و کلامم درباره یک موضوع خاص.

حرفم نمیاد. بیا برای هم سکوت کنیم.برکت هست در سکوت و دروغ نگفتن وقتی کلام میشه مجالِ فریب.

قبول نشدن در بعضی آزمون ها دقیقا مصداق بارز موفقیت هست.

من وقتی گریه میکنم بغلم میکنن از شدت بارشم کم میشه؛زهرا وقتی گریه میکنه میگه بغلم نکن! ولی من چون پادساعتگرد هستم نسبت به زهرا و بغل کردن رو دوست دارم، بغلش میکنم و بر شدت بارش می افزایم.پی نوشت:بدونید و بپرسید آدمهای مهم زندگیتون وقتی غمگین میشن از شما چه توقعی دارند. آدم به آدم متفاوت هست.

به شب و پنجره بسپار که برمیگردمعشق را زنده نگه دار که برمیگردم بس کنیم سرزنشِ رفتی و بد کردی را عاشقت میشوم این بار که برمیگردم* * از آهنگ رج زدم،با صدای خانومی که در عنوان نامشون ذکر شد گوش بدین.

تو بدون تمام اونچه که از دست دادی باز هم میتونی زندگی خوبی داشته باشی؛تا وقتی حیاتت رو از دست ندادی.

What did my arms do before they held you? Sylvia plath

یک سال پیش دو شب مونده به یلدا تهران زلزله خفیفی اومد و ما تا صبح در ماشین خوابیدیم. زنگ زدیم به مهم ترین آدمهای زندگیمون و گفتیم بیا کنار هم باشیم؛مهم نه با قربون صدقه های روزمره. آدم هایی که زنده , بودنشون مهم بود.

آدم هایی که نظرشون درباره خودشون این هست که: "من آزارم به یک مورچه , هم نمیرسه" خیلی سخت هستن. اینکه آدم بتونه خطاهای خودش رو کتمان کنه و به این درجه از خودشیفتگی رسیده باشه....ارتباط با اونها اصلا آسون نیست چون هر خطایی هست از شماست!

تو را دوست داشتم؛ چنان که گویی تو آخرینِ عزیزانِ من بر روی زمینی! و تو رنجم دادی، چنان که گویی من آخرینِ دشمنانِ تو بر روی زمینم! غاده السلمان

گفت به حرف های مجری های رادیو که میگن صبحتون قشنگ همه رو دوست داشته باشید زندگی زیباست گوش نده. گفت زندگی میتونه پر از نکبت باشه و ما حق داریم متنفر عصبانی غمگین یا خسته باشیم.

اصلا مهم نیست. میگذره.حالا تو هستی که انتخاب میکنی دو ماه طول بکشه یا دوسال؛ تو انتخاب میکنی که یک خراش سطحی باشه یا جراحتی عمیق.

به مغزی که سیری رو یک ربع با تاخیر میفهمه برای تحلیل اعتماد نکنید.

هرکس داستان رو از زاویه ای تعریف میکنه که باعث خجالتِ خودش نشه و قهرمان داستانِ خودش باشه. منم این خطا رو درباره خودم مرتکب میشم که مدام به خودم حق بدم.

دلتنگی فقط روزهای اول سخته بعدش یکی از اعضای بدن میشه. بهش عادت میکنی و ازش مراقبت میکنی.

یه حالی داشتم که نگو،یه حالی داشتم که نپرسیه تیکه از روحمو من جایی گذاشتم که نپرس*

گفت نظر تو چیه؛ گفتم از یه مشاور کمک بگیر من نظری ندارم. مشاورها راحت تر از ما میگن امیدی نیست؛ میگن متاسفم.

آدم میتونه کم اشتباه تر باشه. فقط مرده ها بی اشتباه هستند.