تاب آوردنِ نبودنت از هرکسی ساخته نبود. انگار که یک کوه سفر کرده از این دشت انقدر که خالی شده بعد از تو جهانم تو نمیدونی از دست دادن و دلتنگی چه طعمی داره؛ مثل قورت دادن خون میگذره. شبیه عذابی که باید ازش عبور کنی. درد شاعرانه ترین وجه زندگی آدم هست؛ درد نبودنت ؛ آخ از نبودنت من دردِ تو را به هیچ درم...

داشتم فکر میکردم من در زایشگاه بیمارستانی متولد شدم که پدرم در سردخونه ش فوت کرد.

زینب تو چه میدونی چقدر عزیزی برای قلب من دخترکم نازنینم فدای مهربونی و پریشونیت...

سالن تطهیر قبل از تشییع به شکل خصوصی دونفر از نزدیکان متوفی رو صدا میکنن که بند کفن رو باز کنن و صورت رو نشون بدن و تایید بگیرن که مرده با نام تطبیق داره. خاک تربت رو گل کرده بودن و به دهانش .... بچه

کاروان بنان رو گوش میدم... دلم کجاست پیش خودم نیست.

یک ماه دیگه روز چهلم هست و فردا عصر مراسم شب هفت. صبح همه ی توانم رو جمع میکنم که برگردم سرکار. اعتراف میکنم خیلی سخته.

قلبم کجاست چرا هرچی میگردم پیداش نمیکنم زنده زنده قلبم رو از سینه م درآوردن. میگن ببین همدردیم؛ حواسشون نیست همخونه بودن بعد از نبودنش به تنهایی میتونه یک درد تلقی بشه.

بی رحمی نیست دفن کردن و ندیدن روند از بین رفتن بدنهایی که سال ها ازشون خاطره داریم؟ کاش قبرها شیشه ای بود. مثلا من نگاه میکردم دستهایی که جمعه پیش موهای من رو بافت الان در چه حالی هست. نمیشد؟

از خودم می پرسم مگه ممکنه؟ و به خودم جواب میدم : بله ممکنه.

بین جعبه های عروسکهای نو کمد دیواری یک یادداشت پیدا کردم از مامان:این عروسکها و اسباب بازیها را برای بچه ی فاطمه خانوم خریدم.اگر من نبودم بغلش کنید ببوسیدش به دخترم بگید مادرت خیلی دوستت داشت فرشته ی من. برگه چروک داشت؛ بی شک وقت نوشتن خیس شده بود از اشکهاش و باز خیس شد از اشکهای من. پیش بینی نمیکرد...

تا میخوابم حس میکنم با نوک انگشت به در اتاقم میزنه میگه فاطمه گلی از عمر شبی گذشت و تو بی خبری بیدار میشی گلی خانوم چایی دم کردم و من بیدار میشدم می دیدم پیرمرد به قرار لطف همیشه پاک کردن گاز و یخچال و شستن ظرفها رو که مامان گذاشته بود من انجام بدم؛ انجام داده. میگه ظرفها رو خودت بچین در کابینت که ق...

ترجیح دادم با یه غم زندگی کنم تا یه کابوس. آرامش امروزم میگه انتخابم درست بوده.

دیدی یکی رو خیلی دوستش داری ولی نمیتونی کنارش طاقت بیاری و ناگزیر ترکش میکنی؟ دوستش داری ولی خسته ت کرده؟ احساسم به کارم اینطوری شده. دوستش دارم و منتظرم قراردادم تموم بشه که ازش جدا بشم.

زندگی رو نمیشه روی حالت اتوپایلوت ست کرد.

همه احساس میکنن دستی بر آتش دارن ولی هیچ کس نسوخته؛ هیچ کس بوی دود نمیده.

بلدم خودم رو آروم کنم. یکی از راه هاش حرف زدن با اهل هاست. یه راه دیگه حرف نزدنه.

تا ازت چیزی رو نپرسیدن لازم نیست درباره ش حرف بزنی یا توضیح بدی.

دیشب ساعت 10 تماس گرفته میگه شما به فلانی گفتی من اینو گفتم؟ باید میگفتم بله من گفتم. اگر بد بود چرا گفتی اگر خوب بود هم که باید راضی باشی به حرف شما استناد کردم.

یخچال سردخونه رو به زیر خاک بودنش ترجیح میدادم. اونجا میشد هنوز ببوسمش با اینکه سکوت کرده بود و لبخند نمیزد...الان نه بهشت زهراست نه خونه ست. همه جا هست و هیچ جا نیست.

خونه،شهر ....همه جا غریبه ست. هانیه دیروز میگفت هر نفسی که میکشم به تو نزدیک تر میشم. این امیدوارم میکنه.